درمان فیستول رکتوواژینال (فیستول رکتوم به واژن) با لیزر مادون قرمز

فیستول-رکتوواژینال

فیستول رکتوواژینال مجرایی غیرعادی است که بخش تحتانی روده بزرگ (رکتوم یا راست روده) را به واژن متصل می‌کند. احتمال دارد که محتویات روده از فیستول ترشح کند و باد یا مدفوع از واژن خارج شود. فیستول رکتوم به واژن می‌تواند پی‌آمد آسیب‌دیدگی در زمان زایمان، بیماری کرون یا دیگر بیماری‌های التهابی روده، پرتو درمانی یا سرطان ناحیه لگن و عوارض پس از جراحی ناحیه لگن باشد. این عارضه ناراحتی جسمی و اضطراب و نگرانی روحی را به دنبال دارد که روباط زناشویی و اعتماد به نفس بیمار را تحت الشعاع قرار می‌دهد.

فیستول رکتوواژینال به معنی پیوند غیر طبیعی بین قسمت پایین روده (راست روده) و واژن است. بنابراین ممکن است با ابتلا به این بیماری گاز روده و مدفوع از واژن خارج شود.برخی علائم بیماری رکتوواژینال عبارتند از: دفع گاز، مدفوع یا چرک از واژن، ترشح از واژن، عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری یا واژن و درد مقعد. این بیماری ممکن است اختلالات عاطفی و ناراحتی‌های فیزیکی در فرد ایجاد کند و عزت نفس را از بیمار بگیرد. بنابراین اگر علائم و نشانه‌های فیستول رکتوواژینال را دارید، حتی اگر برایتان شرم آور است حتما به پزشک مراجعه کنید. برخی از فیستول‌های رکتوواژینال ممکن است خود به خود بسته شوند. اما بسیاری از آن‌ها احتیاج به جراحی دارند. یکی از روش‌های جراحی که امروزه برای درمان سریع بیماری رکتوم به واژن مورد استفاده قرار می‌گیرد جراحی لیزری(جراحی بسته) با استفاده از لیزر مادون قرمز می‌باشد. این جراحی علاوه بر دوره‌ی نقاهت کوتاهتر نسبت به جراحی باز، با درد و خونریزی کمتری نیز بعد از عمل همراه می‌باشد و بیمار می‌تواند سریعتر به محل کار و زندگی خود باز گردد.

متخصصان در کلینیک ما آماده ارائه خدمات در زمینه درمان انواع بیماری‌های مقعدی از جمله بیماری رکتوواژینال با روش جراحی لیزری و با استفاده از تجهیزات پیشرفته می‌باشند. جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل فرمایید.

 انواع فیستول رکتوواژینال


 فیستول رکتوواژینال معمولاً با توجه به طول و محل دهانه فیستول در داخل رکتوم به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شود:

  • فیستول پایین رکتوواژینال
  • فیستول بالای رکتوواژینال
  • فیستول میانی رکتوواژینال

 علل


در ادامه علل ایجاد شدن فیستول رکتوم واژن را بررسی می‌کنیم.

آسیب ناشی از وضع حمل، مانند پارگی پرینه کشیده شده تا روده بزرگ یا عفونت اپیزیوتومی (برش جراحی برای بزرگ کردن پرینه هنگام زایمان طبیعی)، شایع‌ترین علت ایجاد شدن فیستول رکتوم به واژن است. این آسیب‌ها پس از وضع حمل طولانی، سخت یا توام با گرفتگی رخ می‌دهد. این نوع فیستول شامل آسیب‌دیدگی اسفنکتر مقعدی و حلقه‌های عضلانی واقع در انتهای رکتوم است که مدفوع را نگه می‌دارند.

بیماری کرون دومین علت شایع فیستول رکتوم به واژن است، بیماری کرون نوعی بیماری التهابی روده است که در آن مخاط پوشش دهنده داخل مجاری گوارشی ملتهب می‌شود. اکثر بانوان مبتلا به بیماری کرون هرگز دچار فیستول رکتوواژینال نمی‌شوند، بااین حال بیماری کرون احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش می‌دهد.

تومور سرطانی موجود در راست روده، دهانه رحم، واژن، رحم یا کانال مقعدی باعث ایجاد شدن فیستول رکتوواژینال می‌شود. پرتودرمانی سرطان این بخش‌های بدن بیمار را مستعد فیستول رکتوواژینال می‌کند. فیستول ناشی از پرتودرمانی معمولاً ظرف 6 ماه تا 2 سال پس از درمان ایجاد می‌شود.

سابقه جراحی ناحیه پایین لگن، برای مثال برداشتن رحم (هیسترکتومی)، در موارد نادر باعث تشکیل فیستول می‌شود. آسیب‌دیدگی هنگام جراحی یا عفونت پس از آن خطر ایجاد شدن فیستول را افزایش می‌دهد.

از علل نادر فیستول رکتوم به واژن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • عفونت کردن مقعد یا رکتوم
  • عفونت‌های کیسه‌های کوچک و برجسته داخل مجاری گوارشی (دیورتیکولیت)
  • التهاب مزمن روده بزرگ و رکتوم (کولیت زخمی یا اولسراتیو)
  • گیر کردن مدفوع خشک و سفت در راست روده
  • صدمه دیدن واژن هنگام زایمان

علائم


بسته به اندازه و محل فیستول ممکن است فقط علائم خفیفی بروز یابد یا بیمار با مشکلات جدی برای کنترل کردن مدفوع و رعایت بهداشت مواجه شود. نشانه‌ها و علائم فیستول رکتوم واژن عبارت است از:

  • خروج مدفوع، گاز یا چرک از واژن
  • ترشحات بدبوی واژن
  • عفونت‌های مکرر واژن یا مجاری ادراری
  • تحریک یا درد فرج، واژن و ناحیه بین واژن و مقعد (پرینه)
  • درد هنگام آمیزش

تست‌هایی که برای تشخیص بیماری رکتوواژینال انجام می‌شود


متخصص پروب ظریف و منعطفی، مانند یک سیم ضخیم، را از راه دهانه فیستول وارد مجرای آن می‌کند. گاهی اوقات دهانه فیستول هنگام معاینه بالینی مشاهده می‌شود و ممکن است وارد کردن پروب برای تکمیل معاینه باعث درد شدید بیمار بشود. در چنین مواردی لازم است که آزمایش‌های دیگری به منظور ارزیابی فیستول رکتوواژینال برای تایید تشخیص و برنامه‌ریزی جراحی انجام شود. این آزمایش‌های تشخیصی عبارت است از:

  • تست آب و هوا
  • آزمایش با ماده حاجب آبی، ماده حاجب آبی داخل راست روده تزریق می‌شود و تامپون در واژن گذاشته می‌شود، لک شدن تامپون علامت وجود فیستول است.
  • تست کنتراست، واژینوگرافی، تنقیه با باریم، سونوگرافی (سونوگرافی مقعد ـ رکتوم) برای ارزیابی آسیب اسفنکتر مفید است.
  • سی تی اسکن (توموگرافی رایانه‌ای)، لگن برای مشخص کردن محل فیستول و تعیین علل آن انجام می‌شود.
  • ام آر آی (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی)، برای تعیین محل فیستول و بررسی آسیب دیدن دیگر اندام‌های حفره لگن و وجود تومور انجام می‌شود.
  • مانومتری آنورکتال، این آزمایش با هدف برنامه‌ریزی جراحی فیستول توصیه می‌شود.
  • آزمایش‌های دیگر مانند کلونوسکوپی، بیوپسی (نمونه‌برداری) بافت‌های درگیر به منظور تایید بیماری عامل فیستول.

درمان


درمان بیماری فیستول رکتوواژینال با جراحی بسته (جراحی با لیزر)

درمان-بیماری-فیستول-رکتوواژینال

یکی از روش‌هایی که امروزه برای جراحی فیستول رکتوواژینال مورد استفاده قرار می‌گیرد جراحی سریع با استفاده از لیزر مادون قرمز می‌باشد. از مزایای این روش جراحی نسبت به روش جراحی باز(جراحی با تیغه) عبارتند از:

  • نیاز به بستری و استراحت مطلق نمی‌باشد و فرد م‌یتواند بلافاصله به محل زندگی خود باز گردد.
  • این روش بدون درد وخون ریزی می‌باشد و نیاز به پانسمان ندارد.
  • این روش در کمتر از یک ساعت انجام پذیر است.

درمان بیماری فیستول رکتوواژینال با جراحی باز (جراحی با تیغه)

درمان-بیماری-فیستول-رکتوواژینال-با-جراحی-باز

مرحله بعد از تشخیص فیستول رکتوم به واژن، تهیه طرح درمان برای ترمیم بافت‌های آسیب دیده است. زمان‌بندی عمل ترمیمی به علت ایجاد فیستول بستگی دارد. چنانچه بافت تحلیل رفته باشد و هنگام زایمان زخمی عفونی ایجاد شده باشد، توصیه می‌شود که جراحی به تاخیر انداخته شود تا ابتدا عفونت برطرف شود و التهاب کاهش یابد. برخی بیماران چند ماه یا حتی چند سال پس از آسیب‌دیدگی صبر می‌کنند و سپس برای جراحی اقدام می‌کنند. جراحی درمان فیستول از دو اصل مهم برای بستن موفقیت‌آمیز این ضایعه پیروی می‌کند:

  • ترمیم بدون کشش و سفتی برای التیام یافتن مناسب زخم
  • بستن رکتوم تحت فشار بالا

مجرای فیستول بریده می‌شود و بافت سالم در چند لایه به فیستول نزدیک می‌شود تا ضایعه به خوبی بسته شود. آسیب‌های عضله اسفنکتر مقعدی نیز در صورت آسیب‌دیدگی در این جراحی اولیه ترمیم می‌شود. در پایان اگر فیستول رکتوواژینال نتیجه زخم شدن پرینه (عضلات بین واژن و دهانه مقعد) باشد، این زخم نیز در همین جراحی ترمیم می‌شود. مراقبت‌های پس از جراحی و مصرف بالای فیبر برای بهبودی کامل بسیار مهم است.

درمان با دارو

داروهای موثر در درمان بیماری فیستول رکتوواژینال عبارتند از:

آنتی‌بیوتیک‌ها

بهترین درمان دارویی برای رفع چرک و عفونت ناحیه‌ی اطراف مقعد هستند. تجویز و مصرف یک دوره آنتی‌بیوتیک قبل از عمل احتمال موفقیت جراحی را بالا می‌برد و عوارض جراحی را کاهش می‌دهد. البته ممکن است آنتی‌بیوتیک‌ها در افرادی با بیماری‌های خاص مانند زنان مبتلا به بیماری کرون که دچار بیماری رکتوواژینال شده‌اند، نیز توصیه شود.

اینفلکسی ماب

این دارو بیشتر برای خانم‌های مبتلا به بیماری کرون برای کاهش التهاب و بهبود فیستول تجویز می‌شود.

درمان خانگی و سنتی فیستول رکتوواژینال

قبل از انجام هرگونه درمان گیاهی حتما با پزشک خود مشورت کنید. روغن پونه کوهی را با سرنگ با بالاترین غلظتی که در حد تحمل‌تان است، روی فیستول رکتوم به واژن بزنید تا بیشترین اثر را بگذارد. در ابتدا روغن پونه کوهی را به نسبت یک به هفت با روغن زیتون مخلوط کنید، یعنی یک قطره روغن پونه وحشی را با هفت قطره روغن زیتون ارگانیک مخلوط کنید، سپس غلظت پونه کوهی را به تدریج افزایش دهید تا در نهایت از پونه کوهی به صورت خالص، البته در صورت توانایی تحمل اثر آن استفاده کنید. سعی کنید دهانه فیستول را بالا ببرید تا روغن پونه کوهی در حفره آبسه باقی بماند و روغن بلافاصله بیرون نریزد. سعی کنید حفره فیستول را با یک تکه گاز استریل یا چیزی شبیه آن  ببندید، حفره باید 20 دقیقه پس از استعمال روغن بسته بماند، سپس گاز را بردارید و بگذارید روغن تخلیه شود. اکثر بیماران از سرنگ 10 میلی لیتری استفاده می‌کنند، البته سرنگ 5 میلی لیتری نیز، با توجه به حجم قابل انتقال روغن، می‌تواند کافی باشد. همان طور که اشاره شد استفاده از یک سرنگ باریک و بلند یا سرنگ شستشوی دهان بهترین انتخاب برای استعمال روغن پونه کوهی است. برای استفاده از روغن پونه کوهی نکات زیر را رعایت کنید:

  • در 24 ساعت اول، دو ساعت یک بار از روغن پونه کوهی استفاده کنید، زمانی که خواب هستید، می‌توانید فاصله بین دفعات مصرف را به 4 ساعت افزایش دهید.
  • پس از یک روز استفاده، روغن را هر 4 ساعت یک بار استعمال کنید.
  • سپس تا زمان از بین رفتن کامل عفونت، 4 بار در روز از روغن استفاده کنید.
  • پس از برطرف شدن عفونت نیز به مدت 10 روز، 2 بار در روز از روغن استفاده کنید.
  • سپس لوله تخلیه را بردارید و اجازه دهید تا سوراخ فیستول، اگر هنوز بسته نشده، بسته شود و به مدت یک ماه، سه بار در روز از روغن استفاده کنید.

عوارض


عوارض جسمی فیستول رکتوم واژن عبارت است از:

  • بی‌اختیاری مدفوع
  • مشکلات بهداشتی
  • عفونت‌های مکرر مجاری ادراری یا واژن
  • تحریک یا التهاب واژن، پرینه یا پوست دور مقعد
  • تشکیل شدن آبسه به دلیل عفونی شدن فیستول، اگر این عارضه درمان نشود، زندگی بیمار به خطر خواهد افتاد.
  • عود کردن فیستول

هزینه جراحی فیستول رکتوواژینال


هزینه عمل رکتوواژینال فیستول رکتوم واژن به عامل‌های مختلفی، مانند نوع بیمه درمانی، مالیات سالانه و هزینه‌های جانبی بستگی دارد. در بسیاری از موارد هزینه عمل پس از معاینه برآورد می‌شود. هزینه نهایی به مسائلی که حین جراحی پیش می‌آید و مراقبت‌های پس از عمل بستگی دارد.

عوارض و خطرهای احتمالی جراحی فیستول رکتوواژینال


عامل‌های زیر احتمال بروز عوارض حین جراحی رکتوواژینال فیستول را افزایش می‌دهد:

  • چاقی، هرچه وزن بالاتر باشد، خطرهای مربوط به جراحی بیشتر می‌شود.
  • سن بالا
  • دیابت کنترل نشده که مشخصه آن، بالا بودن هموگلوبین A1c و قند ناشتا است.
  • از کار افتادن و نقص عملکرد کلیه که مشخصه آن بالا بودن نیتروژن اوره خون (BUN) و کراتینین خون است.
  • از کار افتادن کبد و ناراحتی‌های کبد که با افزایش نتایج آزمایش عملکرد کبد مشخص می‌شود.
  • فشار خون بالا، به ویژه اگر به خوبی کنترل نشود.
  • سوء تغذیه و کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی
  • ناراحتی‌های ریوی که در تست عملکرد ریه مشخص می‌شود.
  • سابقه اختلال‌های خونریزی دهنده
  • بیماری‌های مزمنی مانند اختلال‌های خودایمنی و عفونت‌های مزمن
  • نقص سیستم ایمنی به دلایل مختلف
به این پست امتیاز دهید.
درمان فیستول رکتوواژینال (فیستول رکتوم به واژن) با لیزر مادون قرمز
5 از 1 رای